Co to jest Sarm?

Jeżeli chodzenie na siłownie, kreatyna, trening, dieta i budowanie swojej wymarzonej sylwetki to ważny element twojego życia, to z pewnością spotkałeś się z taką nazwą jak Sarmy. Możliwe jest nawet, że któryś z twoich znajomych z klubu fitness sam stosował te substancje. Pewien czas temu zostały one okrzyknięte cudownymi środkami, które mogą przynieść podobne korzyści jak doping, będąc jednak znacznie mniej szkodliwe. Czy to prawda? Czy sarm naprawdę działa? Cóż, dziś zajmiemy się właśnie tym tematem.

Czym są sarmy?

Sarmy zyskały ogromną popularność w ciągu ostatnich kilku lat. Jednak wydaje się, że większość ludzi nie wie dokładnie, czym są i w jaki sposób działają. Jest tak wiele nieporozumień, jeśli chodzi o sarmy. Często dyskutuje się, czy sarm działa, czy nie i czy mogą one powodować jakiekolwiek skutki uboczne. Po pierwsze, spójrzmy, czym właściwie jest SARM.

Słowo SARM to skrót od selektywnego modulatora receptora androgenowego. Na ogół wszystkie z sarmów zostały zaprojektowane jako alternatywne metody leczenia schorzeń takich jak wyniszczenie mięśni lub otyłość. Sarmy są nadal badane do dzisiaj, ponieważ wszystkie poprzednie badania wykazały bardzo obiecujące wyniki.

Zasadniczo to, co robią te związki to selektywne wiążące się z receptorem androgenowym w tkance mięśniowej i kostnej. Jeśli nie wiedziałeś, androgeny odgrywają kluczową rolę w budowaniu mięśni. Ponieważ robią to w sposób selektywny, istnieje znacznie mniejsza szansa wystąpienia efektów ubocznych. Z tego powodu SARM są często uważane za bezpieczniejszą alternatywę dla sterydów i prohormonów.

Jak wiadomo, prohormony i sterydy mogą powodować znaczne skutki uboczne, takie jak ginekomastia i trądzik. Wystąpienie ich przy stosowaniu sarmów jest zdecydowanie mniejsze.

Zdaniem niektórych ekspertów selektywne modulatory receptora androgenowego to kolejna wielka rzecz, która może zrewolucjonizować kulturystyczny świat, ponieważ pozwalają na znaczne zwiększenie wydajności i rozrost mięśni.

Krótka historia

Sarmy zostały po raz pierwszy opracowane już w latach 40. XX wieku w celach terapeutycznych. Jednak przeprowadzone wtedy badania był dość prymitywne i na początkowym etapie Sarmy zostały odrzucone z powodu wysokiej toksyczności dla ludzi. Jednakże z biegiem lat wiele dużych firm farmaceutycznych podjęło badania nad sarmami ze względu na ich potencjał.

W 1998 r. Raport „Odkrycie androgenów niesteroidowych” przykuł uwagę wielu naukowców i ekspertów z dziedziny fitness. Przedstawione w nich wyniki badań przedstawiały Sarmy w bardzo korzystnym świetle i znacznie zachęciły liczne firmy farmaceutyczne do rozpoczęcia badań nad tymi substancjami.

Badania znacząco rozszerzyły się w ciągu ostatnich 20 lat, a firmy farmaceutyczne mają nadzieję, że będą mogły zatwierdzić stosowanie tych związków w zastępowaniu hormonów, zdrowiu kości, zdrowiu stawów, zaniku mięśni i wzroście apetytu.

W kulturystyce sarmy po raz pierwszy pojawiły się około 2008 roku. Nie wiadomo, kto po raz pierwszy zapoczątkował ten trend. Wątpliwości nie ulega jednak to, że stał się on popularny w bardzo krótkim czasie.

Selektywne działanie sarmów

  Sarm (selektywne modulatory receptora androgenowego) mają pewne słowo kluczowe, które chcę wyjaśnić. To słowo to “selektywne” i jest to bardzo ważne w kontekście twojego pełnego zrozumienia sposobu działania tych środków.

Przedstawiony przeze mnie przykład może być dość brutalny, jednak powinien pomóc ci w dokładnym zrozumieniu różnicy pomiędzy sarmami a środkami dopingującymi.

Wyobraź sobie, że masz w domu robaki i chcesz się jej pozbyć. Możesz rozwiązać ten problem w bezpieczny, ekonomiczny i stabilny sposób, ustawiając pułapki w odpowiednim miejscu, zatykając im punkty wyjścia oraz rozpylając ocet. Tak mniej więcej działają sarmy. Są adresowane dokładnie w te miejsca, w których są potrzebne.

Drugim, bardziej pospiesznym, drogim i ekstremalnym rozwiązaniem jest wykorzystanie całego domu i ustawianie bomb pestycydowych w każdym pokoju i opuszczanie go na 3 dni. To metoda, która zadziała, jednak po powrocie możesz spodziewać się, że sam nabawisz się pewnych problemów zdrowotnych, a rośliny domowe okażą się dawno martwe. To jest właśnie stosowanie sterydów anabolicznych. Otrzymasz szybszy i bardziej spektakularny wynik, który jednak może wiązać się z poważnymi konsekwencjami.

Wykorzystując sarmy, w odróżnieniu od sterydów nie musisz obawiać się o:

Obciążenie twoich organów

O poważne zablokowanie osi podwzgórze-przysadka-jądra (HPTA)

O spowodowanie problemów z prostatą

O utratę włosów

Kontuzje stawów i wiązadeł

Wzmożonej agresji lub gniewu

Rodzaje sarmów

W rzeczywistości istnieje wiele różnych typów sarmów. Minusem jest to, że często możemy się spotkać z sytuacją, kiedy pewna substancja sprzedawana jest pod inną nazwą. Jest to mylące, jednak po tym krótkim przedstawieniu najpopularniejszych z nich, nie powinien to być dla ciebie dłużej żaden problem.

MK677 Nutrobal- Ibutamoren:

To wcale nie jest sarm, a raczej środek pobudzający wydzielanie hormonu wzrostu. Oznacza to, że powoduje wzrost hormonu wzrostu i IGF-1 (czynnik wzrostu insuliny-1). Jedną z jego korzyści jest zwiększenie apetytu i poprawa jakości snu. Z biegiem czasu można spodziewać się lepszej regeneracji, utraty tkanki tłuszczowej i wzrostu beztłuszczowej masy mięśniowej. Dawkowanie wynosi zwykle 12,5-50 mg dziennie.

GW501516-Cardarine i SR9009-Stenabolic:

Oba te SARMy nie są tak powszechnie używane, jednak mogą przynieść bardzo dobre rezultaty, ponieważ zwiększają wytrzymałość i pomagają w utracie tłuszczu. Są również stosunkowo bezpieczne w użyciu, ponieważ nie działają negatywnie na hormony.

GW-501516 Cardarine znacząco wspomaga utlenianie kwasów tłuszczowych w mięśniach, ale nie w wątrobie. Jest antagonistą receptora aktywowanego przez proliferatory peroksysomów (PPAR) i jest podawany w dawce 10-20 mg dziennie. SR9009-Stenabolic jest agonistą Rev-ErbA i jest prowadzony przy 5-20 mg 1-2 godziny przed ćwiczeniami.

Następną grupą są prawdziwe sarmy, czyli:

S-4-Andarine:

Firmy farmaceutyczne miały nadzieję, że będzie w stanie leczyć problemy z prostatą. Dziś jest jednak używany w przemyśle fitness do utraty tłuszczu, budowania beztłuszczowej masy mięśniowej i wzrostu siły. Normalna dawka waha się od 25-100 mg na dobę.

LGD4033-Anabolicum-Ligandrol:

Firmy farmaceutyczne mają go obecnie w testach klinicznych i jest duża nadzieja, że będzie to wspaniałe rozwiązanie w zapobieganiu zanikowi mięśni. Doskonale nadaje się również do tkanek miękkich, stawów i zdrowia kości. Sportowcy uwielbiają go, ponieważ powoduje przyrost beztłuszczowej masy mięśniowej już przy dawce 5-20 mg dziennie.

MK2866-Ostaryna

Obecnie w testach klinicznych bada się jego wpływ na zdrowie kości i zanik mięśni. Sportowcy używają go do budowania mięśni i wytrzymałości. Znacznie zwiększa się także siła. Dawki wahają się od 20-50 mg dziennie.

RAD140-Testolone:

Była nadzieja, że zastąpi to hormony anaboliczne w terapii zastępczej. Jest uważany za najsilniejszy z grupy sarmów i doskonale nadaje się do budowy beztłuszczowej masy mięśniowej, siły i wspomagania zdrowia kości. Dawkowanie wynosi zazwyczaj 10-20 mg dziennie.

Skutki uboczne Sarmów

Stosowanie jednego z sarmów może dać ci nawet około 70% wyników, które możesz uzyskać wchodząc na cykl, przy znacznie mniejszym ryzyku wystąpienia skutków ubocznych. Właściwie jedyne możliwe skutki uboczne SARMS mogą wystąpić, jeśli kupisz podrobioną partię, która ma w swoim składnie coś bardziej toksycznego. Oczywiście, mogą się one pojawić również, gdy przesadzisz z dawkowaniem.

I tak nie ma wystarczających badań przeprowadzonych na sarmach aby ocenić, jakie będą jej długoterminowe skutki uboczne. Jednak na podstawie niepotwierdzone dowody i kilka badań klinicznych na ludziach, sarmy wydają się „rozwiązaniem”, którego od dawna poszukiwała nauka.

Oprócz potencjalnego wykorzystania jako środka zwiększającego wydajność sarmy mogą być również odpowiedzią na schorzenia, takie jak zanik mięśni u nieuleczalnie chorych pacjentów, bezpieczne obniżanie poziomu cholesterolu, ochrona komórek mózgowych przed chorobą Alzheimera i zapobieganie rozprzestrzenianiu się niektórych komórek nowotworowych w organizmie.